De afgelopen dagen postte ik deel 1, 2 en 3 van onze citytrip met srprs.me naar Bologna. Op onze laatste dag stonden nog drie activiteiten op het programma: ons volproppen met het uitgebreide ontbijt, het oude universiteitsgebouw van Bologna bezoeken en pizza eten. Dat laatste bleek nog een moeilijke opgave te zijn.

stedentrip Bologna pizza eten

De oude universiteit van Bologna (Archiginnasio)

De universiteit van Bologna is de oudste van heel Europa. Wij wilden graag het oude universiteitsgebouw (Archiginnasio) zien dat nu dienst doet als bibliotheek en waar het anatomisch theater te vinden is.

De snijtafel in het anatomisch theater

We keken onze ogen uit toen we door het gebouw naar het anatomisch theater liepen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het anatomisch theater gebombardeerd, dus het is gedeeltelijk nagebouwd. Dat maakte het niet minder interessant. Terwijl we naar de snijtafel in het midden van de kamer keken, zei ik tegen Linda: “Joh als jij even op die snijtafel gaat liggen, trek ik een doktersjas aan en doe alsof ik je open snij”. Ik denk dat de strenguitziende toezichthoudster me kon verstaan, want ze keek me met een woedende blik aan. Tijd om te gaan, dacht ik, en snel vluchtten we van de boze dame richting de bibliotheek.

De verboden sectie van Harry Potter

Ik houd wel van boeken en keek geïnteresseerd naar de oude boekenkast, waarin een enorme verzameling stond van diergerelateerde boeken. Ineens riep Linda: “Tamaar, kom kijken! Dit is echt iets voor jou!” Ik liep naar Linda toe en zag iets wat me deed denken aan de verboden sectie van de bibliotheek op Zweinstein (Harry Potter, voor de mensen die de afgelopen twintig jaar in een grot hebben gezeten).

De sectie was afgesloten, dus we konden het alleen vanachter een metalen hek bekijken (duidelijk de verboden sectie). Toch vonden Linda en ik het erg indrukwekkend om te zien.

bibliotheek universiteit bologna

Wij vonden de universiteit van Bologna erg leuk om te zien.

Zoektocht naar pizza

Daarna was het tijd voor onze laatste activiteit van de vakantie: pizza eten. Je zou zeggen dat dat niet zo moeilijk is in Italië. Fout! Linda en ik liepen langs de restaurantjes in Bologna en je kon er van alles eten: pasta, panini’s, sandwiches, stokbrood en groente en vlees, maar geen pizza. Na een half uur zoeken, begonnen Linda en ik de moed op te geven, totdat we een klein restaurantje zagen in een smal steegje.

We keken op de menukaart en ja hoor: pizza! Nadat we uitgebreid hadden genoten van onze vijfeuropizza vroegen we om de rekening. De restauranteigenaar wilde graag iedereen in z’n eigen taal bedanken. Dus op het mapje van de rekening stond onder andere ‘Bedankt veel’. Duidelijk een gevalletje Google Translate, maar de bedoeling was goed. We betaalden, zeiden: “very much thank you” en liepen terug naar het hotel om de taxi naar de luchthaven te pakken.

Terug naar Nederland

De taxichauffeur sprak geen Engels, dus hij begon druk in het Italiaans tegen ons te ratelen en we begrepen er niks van. Na een tijdje hoorden we iets wat klonk als ‘aeroporto’. We zeiden maar ‘si’ in de hoop dat we wel echt naar het vliegveld werden gebracht. Gelukkig kwamen we na een kwartier toch aan op de luchthaven. Ik hoorde de kleine kinderen al janken, dreinen en schreeuwen. Na een orkest van huilende kinderen landden we een kleine twee uur later weer in het regenachtige Nederland. Linda en ik kunnen terugkijken op een geslaagde vakantie.

Ik vond Bologna een erg leuke bestemming. Onze ervaring met srprs.me was ook zeker een succes. Zouden jullie weleens op reis willen gaan met srprs.me?