Dit keer schrijf ik niet vanuit Malta, maar vanuit Nederland. In oktober had ik al een ticket geboekt om met Kerst naar huis te kunnen gaan. Al die maanden heb ik het geheim gehouden voor mijn ouders en broertje. Ook al hebben verschillende mensen, waaronder ikzelf, hun mond voorbij gepraat, toch hadden ze niks door en stond ik op 20 december plotseling voor hun neus.

Kerst oma broertje

“Kerst op Malta wordt zo geweldig”

Kerst is toch iets  speciaals en dat wilde ik graag met mijn familie vieren. Toen ik mijn ticket wilde boeken, vroeg ik aan mijn tante Mirjam of ze spion wilde spelen. Het zou natuurlijk heel stom geweest zijn als mijn ouders ineens het idee kregen om naar Malta te komen en ik dan in Nederland zit bijvoorbeeld. “Ja”, zei Mirjam, “dan hebben we misschien een probleem. Je ouders willen je een ticket voor Kerst geven om naar huis te komen.” Oei, dacht ik, dat moeten we niet hebben, want dan heb ik straks twee tickets.

Dus ik stuurde mijn vader een berichtje (totaal onopvallend natuurlijk) met dat Kerst op Malta zo geweldig gaat worden. Want ja, de Maltezers houden net zoveel van Kerstmis als de Engelsen. Daarbij gaan we een groot diner organiseren met cadeautjes. Het lijkt me ook zo’n ervaring om Kerst in een ander land te vieren. Natuurlijk geloofde mijn vader het verhaal gelijk. Dat probleem was dus uit de weg geruimd. Nu moest ik alleen zorgen dat iedereen z’n mond zou houden.

Kletskous nummer 1

In oktober kwamen David en Luc langs en op de eerste avond ging het al fout. We gingen wat drinken met nog een aantal Nederlanders die op Malta stagelopen. Van tevoren had ik nog in de groepchat met die mensen gezegd dat David en Luc van niks weten en dat het ook zo moest blijven.

We zaten er nog geen vijf minuten toen een van de meisjes zei: “Tamara, jij gaat toch ook naar huis met Kerst?” Ik reageerde paniekerig met: “Nee dat wilde ik eerst, maar ik vind het de moeite niet om voor Kerst terug te vliegen als ik in januari al naar huis ga.” Natuurlijk bleef ik nog even doorratelen, waardoor het nog opvallender werd.

Gelukkig greep een van de andere meisjes in door te zeggen hoe leuk het kerstdiner met de cadeautjes wel niet zou gaan worden. Dat meisje zou zelf ook helemaal niet met Kerst in Malta zijn, maar dat wisten David en Luc niet. Ik had toen wel verwacht dat ze iets door zouden hebben, maar dankzij de alcohol merkten ze niets.

Kletskous nummer 2

Toen mijn ouders en oom en tante op Malta waren, ging het weer mis. We waren aan het praten over dat het niet meer zo lang duurde voordat ik thuis was. “Ja”, zei ik, “in januari ben ik alweer thuis.” “Januari?”, zei mijn oom, “In december kom je toch naar huis?” Mijn tante gaf mijn oom een por en zei dat hij in de war was. Mijn ouders hadden ons rare gedrag niet eens door.

Kletskous nummer 3

Op zaterdag pakte ik mijn koffers en ’s avonds skypte ik nog met mijn moeder. Tijdens het skypegesprek vertelde ik vrolijk over dat één van mijn collega’s van Defined Branding vroeg of ik iets uit Nederland voor hem mee wilde nemen. Mijn moeder begreep er niks van: “Ga je terug naar Malta dan?” Ik probeerde me eruit te redden door te zeggen dat ik misschien nog wel een keer terug zou gaan. Ik kon mezelf wel voor mijn hoofd slaan. Maar alsnog hadden ze niks door.

Filmpje over mijn stage op Malta

De week voordat ik naar huis ging, zijn we op stage druk bezig geweest met een filmpje in elkaar zetten voor school over mijn stage bij Defined Branding op Malta. Ik was erg blij dat ze me met die opdracht wilden helpen. Ik vond het een wonder hoe ze wat konden maken van mijn lelijke en bewogen stukjes film.

Klaar om te gaan

Op zondagochtend stond ik om vier uur al te shinen naast mijn bed. De taxichauffeur praatte de hele weg door over zijn vervelende leven. Ik deed alsof ik geduldig luisterde en knikte af en toe, terwijl ik dacht aan de warme douche en mijn zachte bed in Nederland.

Kelly zoeken op Schiphol

Na een aantal uur stond ik in Nederland. Kelly kwam me ophalen en gaf haar locatie door. Toen ik daarheen liep, werd zij daar weggestuurd. Kelly gaf me een nieuwe locatie door en in de tijd dat ik daar weer stond, was zij opnieuw weggestuurd. Een half uur later hadden we elkaar eindelijk gevonden en reden we door de weilanden naar Leiderdorp. Omdat mijn moeder moest werken, besloten we om de hele dag bij Kelly te blijven en als mijn moeder thuis zou zijn, naar huis te gaan.

Ze waren niet zo blij

Om zes uur stonden we voor de deur. Mijn vader’s eerste reactie was: “Wat kom jij doen?”, terwijl mijn moeder stond te huilen. Ze waren dus niet zo blij dat ik er was. David’s reactie was: “Ja, nu heb ik nog geen kerstcadeautje voor je..” Het was weer een warm welkom.

Drukke dagen

De dagen in Nederland waren volgepland met werk, mijn vrienden en vriendinnen bezoeken en natuurlijk Kerstmis. Eerste kerstdag vierde ik bij mijn opa en oma. Ik had tegen mijn ouders geklaagd over de kou in Malta en hierdoor kreeg ik sokken die tot -25 je voeten warm houden en een fleecedeken met voetjes er in. Tweede kerstdag vierde ik gezellig bij mijn oom en tante.

Terug naar Malta

Helaas moet ik morgen alle luxe (warme douche, wc die gelijk doortrekt, zacht bed waarbij je niet tussen twee matrassen valt als je je omdraait, meer dan twee pitjes om op te koken en een goed geïsoleerd huis) weer verruilen voor mijn appartementje op Malta. Dit geeft gemengde gevoelens. Ik heb namelijk een onwijs leuke tijd gehad op Malta. Maar nadat ik mijn familie, vrienden en vriendinnen weer had gezien, wilde ik ook graag hier blijven. Ik zal alle collega’s van mijn stagebedrijf enorm gaan missen, dus ik vind het fijn om ze nog even te zien en afscheid te kunnen nemen. Het is dus weer tijd om mijn koffer in te pakken.