Al eerder zagen we het noorderlicht en reden we door de westfjorden. We vervolgden onze weg naar een geothermisch gebied (Hverir bij Myvatn) vol met borrelende modderpoelen en stoompluimen. Verder deden we een gletsjertocht en reden we de bekendste route van IJsland: The Golden Circle.

Myvatn Hverir ijsland

In het noorden kwamen we aan in Myvatn, een groot meer in het midden van een vulkanisch gebied. We verbaasden ons direct over de omgeving. Dit was opnieuw zo anders dan de rest van onze roadtrip. Het leek bijna buitenaards. Het is dan ook niet gek dat de eerste astronauten die op de maan landden, oefenden bij de kraters in dat gebied.

Stomende stenen en borrelende blubber

We reden naar Hverir, eeen geothermisch gebied. Vanaf een afstand roken we Hverir al, want er kwam een enorme zwavellucht af. We vonden het daar ontzettend mooi: kokende modderpoelen, de chemische kleur van de aarde en de stoom die uit de grond kwam zetten.

We baalden toen er drie tourbussen aan kwamen rijden. De toeristen kwamen als een zwerm bijen het gebied opstormen. Ik stond op een brug en één van de toeristen vond het niet nodig om zijn statief in de klappen, waardoor ik bijna knock-out werd geslagen doordat hij per se ook over dat bruggetje van een meter breed wilde lopen. Heel fijn.

Donald en ik besloten om onszelf in veiligheid te brengen en ergens anders heen te gaan. We zagen een berg stenen waar de stoom uitspoot. Het maakte ongelooflijk veel kabaal. Uiteraard wilde één van de toeristen uit de tourbussen even voelen of de stoom uit de stenen warm was (zucht). De man verbrandde zijn hand en zijn vrouw nam hem snel mee terug naar de tourbus voordat hij zijn hand zou proberen te koelen in één van de modderpoeltjes.

Avontuurlijke gletsjertocht

Eén van mijn collega’s is vorig jaar naar IJsland gegaan en zij raadde ons een gletsjertocht aan. We hadden een tocht geboekt van ongeveer drie uur. Van tevoren kregen we spikes onder onze schoenen, touwen om onze middels, een helm op en een ijspikkel aan onze riem. We kregen uitleg over het lopen op de gletsjer en begonnen onze tocht.

Eén van de Amerikanen uit onze groep kreeg het lopen niet goed onder de knie. Het ging op een bejaardentempo en ze was al drie keer bijna gevallen. Zij zou natuurlijk nog wel een keer gaan vallen. Van tevoren had de gids gezegd dat we niet mochten lopen en foto’s maken tegelijkertijd. We moesten dan gewoon even stilstaan, een foto maken en daarna weer doorlopen. De twee Chinezen uit ons groepje vonden dat niet zo nodig. Die waren lekker een aantal selfies aan het maken tijdens het lopen, waardoor er één bijna in een ijsspleet belandde van ongeveer 20 meter diep.

We kwamen uit bij een ijsgrot waar we per twee tegelijkertijd mochten afdalen. Donald en ik waren al snel aan de beurt. De grot had een prachtige blauwe kleur. Toen wij boven kwamen, was de onhandige Amerikaanse aan de beurt. Van tevoren zei de gids dat je je zakken van je jas dicht moest ritsen, zodat er niks uit kon vallen. De vrouw daalde klungelig af en ineens horen we een geluid van iets wat in de grot valt. De Amerikaanse scheeuwde: “Oh my phone!” Ik dacht: Meen je dit? Die vrouw had uiteraard niet geluisterd en haar ritsen open laten staan.

Onze gids ging in overleg met ons naar beneden om de telefoon te pakken.  Ze zei dat het wel een kwartier kon duren voordat ze terugkwam. Wij mochten niet weggaan. Waar zouden we heen moeten zo midden op een gletsjer? De gids daalde af. Na tien minuten hoorden we iets vallen. We riepen naar de gids of het goed ging, maar we kregen geen antwoord.

Na een kwartier was ze nog niet terug en ik begon me wel zorgen te maken. Wat doe je als je gids vast zit in een ijsgrot en je staat midden op een gletsjer in the middel of nowhere met vier onhandige Amerikanen en twee eigenwijze Chinezen? Gelukkig kwam onze gids na twintig minuten weer naar boven. De telefoon was opnieuw gevallen toen ze deze probeerde te pakken, waardoor het langer duurde. Onze gletsjertocht was dus echt een avontuur.

gletsjertocht ijsland ijsgrot

De beroemde Golden Circle

Vlakbij Reykjavik bevindt zich The Golden Circle. Dit is de bekendste route van IJsland die langs verschillende highlights gaat. Zo zie je verschillende watervallen, maar ook de Stokkur geiser. De geiser spuit ongeveer iedere tien minuten meters hoog. Donald en ik stonden natuurlijk klaar met onze camera’s om dit vast te leggen.

De geiser begon steeds harder te borrelen en spoot maar één meter omhoog. Wij begrepen er niks van; was hier alle ophef over? Ik zei tegen Donald: “Ik ga hier op mijn hurken zitten en dan houd ik mijn camera een beetje omhoog. Dan lijkt het net alsof dat ding wel hoog spuit.” Ik zat er helemaal klaar voor. De geiser begon opnieuw te borrelen en ineens spoot deze 30 meter hoog! Erg indrukwekkend. Het duurde even voordat we het op de foto en de film hadden, maar het was het wachten zeker waard.

The Golden Circle was een leuke afsluiting van onze vakantie. We hadden best langer op IJsland kunnen blijven en dan te bedenken dat we de binnenlanden niet eens hebben gezien.

Hieronder zie je ons reisfilmpje van deze gave bestemming: