Deze week werden we opgesloten in een taxi, ben ik een superkleine gevangeniscel in Birgu geweest en heb ik genoeg kip gegeten voor de rest van het jaar.

Birgu

Karaoke

Vrijdagavond begonnen we het weekend op een terras. Binnen was er karaoke. Laat het nou net zo zijn dat ik een karaoketalent ben. Dus als snel stonden we allemaal binnen mee te blèren met John Travolta en Olivia Newton John. Toen we het tijd vonden om naar huis te gaan, belden we eCabs (betrouwbaar taxibedrijf). Zij konden ons pas over een uur ophalen, dus we besloten om een taxi aan te houden.

Gekke taxibusjes

Op Malta rijden er ’s avonds rode taxibusjes van en naar het uitgaansgebied. Die gammele taxibusjes worden vaak helemaal vol gepropt met mensen. De ramen gaan open, er wordt harde muziek gedraaid en je scheurt de straten door. Het lijkt net alsof je in Azië bent. De busjes zijn goedkoper dan de nachtbussen; ze zijn ook niet helemaal legaal. Wij vroegen aan de chauffeur van zo’n busje of hij ons ook naar huis kon brengen. Natuurlijk kon dat. Voor maar €2,- per persoon. Goed geregeld, dachten wij en we stapten in. Halverwege werden we aangehouden.  Wij dachten: o nee, nu moeten we lopen. Maar de controleurs telden alleen hoeveel mensen er in het busje zaten en of er niemand in de kofferbak lag(!?). We konden dus gelukkig doorrijden.

De kletskous taxichauffeur

Toen we aankwamen in het uitgaansgebied om mensen af te zetten, begon de chauffeur uit zijn raam te praten met een andere taxichauffeur. Wij vonden het irritant worden en vroegen of hij ons nog naar huis ging brengen. “Natuurlijk”, zei de man en begon te rijden. Vijf meter verder zette hij de bus neer en stapte uit om verder te kletsen met die andere man.

Wij begonnen een beetje boos te worden en wilden uit de taxi. We wilden de deur open doen, maar hij had de deuren op slot gedaan. Dus we begonnen op de ramen te bonzen dat we eruit wilden. De man kwam naar de bus en wij zeiden dat hij moest gaan rijden of dat we gingen lopen. Hij begreep niet dat we boos waren. We moesten nog maar even twee minuten wachten, zei hij en hij liep weer doodleuk terug naar die man. Ik werd het zat en dacht: ik klim wel via de voorkant naar buiten of ik probeer daar de deur open te doen. Toen werd hij natuurlijk helemaal gek en kwam snel terug naar de taxi. Missie geslaagd dus.

Als een gek reed hij naar San Gwann. Ik besloot maar uit te stappen waar de rest ook uit zou stappen, want ik had geen zin om alleen met die gekke vent in die taxi te zitten.

Lantaarns en gevangeniscellen bekijken in Birgu

De volgende dag ging ik met Christie naar Birgu. Dat is een van de historische ‘Three Cities’. ’s Avonds was daar een festa, dus ze hadden overal lantaarns opgehangen. Ik vond het daarom jammer dat we niet ’s avonds zijn geweest.

We zijn in Birgu naar het Inquisiteurspaleis geweest. De inquisiteur was de afgevaardigde van de paus wiens taak het was om ketters te straffen. In het paleis werden de ketters gevangen gehouden in geluidsdichte ruimten, voordat zij naar de galg gingen. Dat was best interessant. Er waren ook nog oude martelmaterialen en je kon de gevangenissen in. We moesten bukken om naar binnen te gaan en de bedden waren erg klein. Ik was erg verbaasd hoe klein de mensen toentertijd waren.

Verder vonden we het heel jammer dat we Fort Angelo niet in konden. Daar is namelijk ook een gedeelte van Game of Thrones opgenomen. Ze zijn dat helaas al een tijdje aan het verbouwen, waardoor je er niet in mag. Ik hoop dat het fort de volgende keer dat ik in Birgu ben wel open is.

Met de boot naar Valletta

Op de terugweg konden we met een traditionele Maltese boot (Luzzu) naar Valletta. Natuurlijk wilden we dat graag. Op het bordje stond dat het €2,- kostte, maar die man wilde er €2,50 voor hebben. Dat ging natuurlijk niet gebeuren. Uiteindelijk ging hij akkoord met €2,-. Hij had mooie roerspanen, dus ik dacht: die roeit ons wel even naar de overkant. Helaas zette hij de motor van de boot aan. Niet zo’n traditionele boot dus.

Aan de overkant wilde hij ons weer oplichten door maar €5,- wisselgeld terug te geven in plaats van €6,-. Ik werd er een beetje boos om, omdat ik van tevoren wist dat hij dat ging doen. Na hem even duidelijk gemaakt te hebben dat we €2,- per persoon hadden afgesproken, gaf hij toch ons geld terug. Dat is maar goed ook, want anders had ik hem het water ingeduwd. Per ongeluk natuurlijk.

Nooit meer kip eten

Maandag hadden we op stage een shoot voor een commercial van Green Valley kipreepjes. We gingen naar een prachtig penthouse, inclusief een jacuzzi waar ik helaas niet in mocht. Ik mocht ook niet slapen in de zon op de veel te comfortabele loungeset. Dat viel dus ook tegen. We hebben daar de hele dag gekookt, gechilled en gegeten. De ultieme werkdag dus. We hebben een kipsalade, een kipwrap, een kippizza, rijst met kip en roerbakgroenten met kip gemaakt. Aan het eind van de dag kon ik geen kip meer zien. Ik ging naar huis en wat had ik ’s ochtends voor vlees uit de vriezer gehaald om ’s avonds te eten? KIP. Dat was een klein beetje jammer.

Verder wil ik graag antwoord geven op jullie brandende vraag: ‘Hoe is het weer nu in Malta?’. Het weer is hier nog steeds goed. Het regent nu wel af en toe, maar dat zijn buien van een uur ongeveer. We kunnen nog steeds shorts dragen en naar het strand. ’s Ochtends is het rond de 23 graden, ’s Middags is het rond de 26 graden (maar in de zon voelt het veel warmer!).