Terwijl ik hier op Malta loop te bibberen van de kou en mijn dieet momenteel uit pasta en pepernoten bestaat, heb ik mijn duikbrevet gehaald.

duikbrevet halen op malta
Mijn haar blijft gekke dingen doen onderwater.

Bibberen van de kou

In het begin van mijn stage lachte ik de Maltezers uit, omdat ze zeiden dat het hier zo koud is in de winter. “Haha”, zei ik dan, “jullie zijn niks gewend. In Nederland, daar is het pas koud.” Karma heeft me goed teruggepakt. Ik zit hier nu te bibberen van de kou met een half kopje thee in mijn handen. De andere helft heb ik helaas al uit mijn kopje gebibberd.

Jullie lachen me waarschijnlijk keihard uit, aangezien het hier nog tien graden warmer is dan in Nederland. Het probleem is dat in Nederland de huizen gebouwd zijn op regen, wind en kou. Op Malta is dat helaas niet zo. Daarom probeer ik het op de ouderwetse manier warm te krijgen; me vol eten met pasta en pepernoten; een extra vetlaagje houdt me wel warm. ’s Avonds zit ik vaak met een fleecedeken op de bank pepernoten te eten, terwijl ik een kacheltje tegen mijn voeten aan zet. Hierdoor heb ik al een paar keer mijn voeten verbrand. Maar ach, ik ben in ieder geval warm.

Duikbrevet halen en een warme douche

Gisteren had ik mijn laatste twee duiken voor mijn duikbrevet. Voor de gelegenheid gingen we naar een speciale duikspot waar ik al eerder was geweest. In de auto was ik al enthousiast aan het vertellen hoe erg ik uitkeek naar die warme douche daar. Ze hebben daar namelijk gratis douches die lekker warm zijn en blijven. Dat is voor mij een luxe, omdat mijn douche thuis maximaal tien minuten warm blijft. Helaas moest de douche wachten, want we gingen eerst duiken.

Na de eerste duik gooide ik mijn duikfles af en sprintte ik, met duikpak nog aan, naar de douche. Er was maar één douche, dus ik moest wel zorgen dat ik de eerste was. Nadat ik daar tien minuten onder stond en de rij voor de douche steeds langer werd, moest ik er helaas toch uit. Ik vond dat ze best wel een beetje geduld konden hebben. Zij vonden van niet.

duiken malta
Het was druk op de duikspot voor december. Rechts zijn de douches.

Barracuda’s spotten

Na de lunch was het tijd voor de tweede duik. Tijdens het duiken heb je altijd een riem met gewichtjes om je middel om te zorgen dat je niet blijft drijven. Ik had twee wetsuits aan tegen de kou, dus moest ik meer gewichtjes dragen. De gewichtjes waren denk ik te zwaar (ook al kan het ook aan de overdosis pepernoten liggen), want ik had echt moeite met op één niveau te blijven.

Op dat moment bedacht duikleraar Chris dat het wel leuk zou zijn om door een paar grotten te zwemmen. Dit ging voor mij niet zo heel makkelijk. Ik bleef namelijk niet op één hoogte. Na drie keer met mijn buik over de bodem te zijn geschoven en vijf keer mijn hoofd te hebben gestoten, kwamen we aan de andere kant van de grot. Ik keek om me heen en daar was een enorme school van zeker wel honderd barracuda’s. Heel gaaf om te zien.  

De laatste tien minuten van de duik kreeg ik het koud. Heel koud. Ik was zelfs aan het rillen onderwater. Toen ik het water uitkwam, rende ik opnieuw snel naar de warme douche. Dit keer stond er iemand onder. Aan haar haren trok ik de vrouw de douche uit en ging lekker onder het warme water staan. Na tien minuten moest ik er weer onder vandaan. We moesten namelijk weer terug. Dus ik kon opnieuw niet langer dan tien minuten douchen.

I did it: duikbrevet behaald

Terug op de duikschool moest ik helaas afscheid nemen van de mannen van Dive Malta, want ik had mijn duikbrevet gehaald. Dat gaf een beetje een dubbel gevoel; ik was blij met mijn duikbrevet, maar ik vond het jammer dat het duikavontuur voor nu afgelopen is.

Duikbrevet Malta