Het was Halloween op Malta en daar stond ik dan als (licht) aangeschoten non bij de pinautomaat met een glas champagne in mijn hand en ik dacht: Kijk eens naar hoe verknipt mijn leven nu is. Natuurlijk begon mijn week niet zo. Ik zal bij het begin beginnen.

Halloween op Malta

Op zaterdag ging ik weer duiken. Het was ‘excercise day’. Dat betekent dat we bepaalde oefeningen onderwater doen om te zorgen dat ik weet wat ik moet doen in geval van nood. Je laat dus bewust dingen misgaan (nee, dat is niet leuk). Zo oefen ik onderwater met mijn mondstuk uitdoen, weggooien, terugpakken en weer in mijn mond doen (zonder dood te gaan natuurlijk). Die oefeningen gaan allemaal goed.

Maskeroefeningen zonder dood te gaan

Maar we hebben ook de maskeroefeningen. Die zorgen voor de echte problemen. Tijdens de maskeroefeningen moet ik water in mijn duikbril laten lopen en het er onderwater uit proberen te halen. Twee weken terug ging dat ook al fout. Zolang mijn masker voor de helft is gevuld met water is het geen probleem. Maar als ik het helemaal vul met water, slaat de paniek toe.

Je moet dan uitblazen door je neus, terwijl je het masker aan de bovenkant vasthoudt. Maar wat deed ik: uitademen door mijn mond, vervolgens inademen door mijn neus. Het masker zat op dat moment helemaal vol met water, waardoor ik gelijk bijna doodging onderwater. Deze keer gingen we nog een stapje verder: het masker onderwater van mijn gezicht af halen, weer op mijn gezicht doen en het water eruit halen. Eén en al drama natuurlijk. Ik heb blijkbaar de rare gewoonte om in paniek te raken als er water in mijn neus komt.

Nadat het uiteindelijk twee keer was gelukt (anderhalf uur later), bleef er water in mijn masker lopen. Dat dacht ik tenminste.. Panisch zwom ik naar de oppervlakte, waarna duikleraar Chris me kon vertellen dat er toch echt geen water in mijn bril zat. Na nog een uur in het water te hebben gespetterd, vijf keer bijna te zijn verdronken en drama te blijven maken om de duikbril, hebben we maar besloten om terug te gaan naar de duikschool. Respect trouwens voor Chris’ geduld, want ik was echt heel lastig. In de duikschool hebben we alvast een goed passende duikbril uitgezocht voor de volgende keer. Hopen dat het dan beter gaat.

Halloween op Malta: de prijs voor het beste kostuum gaat naar..

Op zaterdagavond vierden we op Malta Halloween. Voor de gelegenheid had ik een bloederig nonnenpak gekocht. De mensen met de drie beste kostuums kregen namelijk een prijs. Toen ik op stage een foto liet zien van mijn nonnenpak, zei Amy (met wie ik veel samenwerk) dat het illegaal is op Malta om zo’n pak te dragen. Je kunt ervoor opgepakt worden. Ik schoot helemaal in de stress, want wat vertel ik mijn ouders dan? “Mam, pap ik zit in de gevangenis.” “Wat heb je gedaan?” “Nou, ik verkleedde me als non voor Halloween.” Dat leek me dus niet zo’n goed idee. Maar ik vond het raar dat ze het pak in de winkel verkochten, dus we gingen het uitzoeken.

Gekke mensen tijdens carnaval op Malta

Het bleek dus dat een paar jaar geleden mensen zich voor de carnaval op Malta gingen verkleden als heiligen. Die mensen gebruikten drugs, maakten kinderen bang en deden vieze dingen met elkaar op straat (ik ga hier verder niet tot aan detail op in). In een katholiek land als Malta kan dat natuurlijk echt niet. Ondertussen zijn mensen van de schrik bekomen en mag je je weer zo verkleden (mede dankzij American Horror Story seizoen 2). Met een gerust hart kon ik dus tijdens Halloween mijn nonnenpak aantrekken.

Ik kreeg veel positieve reacties op mijn pak en ik won de eerste prijs voor het beste kostuum. De prijs bestond uit een fles champagne, een fles vodka en energiedrank. Van tevoren hadden we al kaartjes voor gratis drank gekregen, dus dat sloeg al snel in. Dus daar stond ik halverwege de avond in mijn nonnenpak bij de pinautomaat met een glas champagne in mijn hand. Ik dacht: Kijk hoe verknipt mijn leven nu is. ’s Middags zie ik dingen die er niet zijn (water in mijn duikbril) en ’s avonds loop ik als een dronken non over straat. En nog zeggen ze dat je ‘groeit’ van een buitenlandse stage. Vergeet het maar dus.

Zo veel sushi en gratis spullen

Gisteren en vandaag moesten we voor stage naar een conferentie voor igaming. Dat zijn online gokbedrijven. Amy en ik zagen er al tegenop, want wij vinden igaming echt supersaai. Op de conferentie stonden wij met een standje van mijn stagebedrijf Defined Branding. We verveelden ons kapot daar, maar er was gratis drank en eten. Er was ook gratis sushi. Gisteren begon ik om 12 uur met sushi eten. Nadat ik de sushivrouwtjes me raar aankeken toen ik weer kwam (rond 5 uur ofzo), ben ik maar niet meer gaan halen.

Vandaag heb ik de Nederlander uitgehangen: alles wat gratis is neem je mee, ook al heb je er niks aan. Gelukkig zijn de Maltezers hetzelfde. Amy en ik deden een wedstrijdje wie de meeste gratis spullen kon scoren. We liepen/slopen dus langs de standjes en brachten onze buit mee naar onze stand. Toen ik thuiskwam en mijn veel te zware tas leegde, kwam dit eruit zetten: drie t-shirts, twee usb-sticks, twee pennen, twee petten, een knuffel, vijf chocoladewafels, een stressbal, een zonnebril, een handenwarmer voor blikjes bier (want stel dat mijn handen koud worden van het bier dat ik niet drink), een aansteker, een reisstekker en m&m’s. Ik was dus zeer tevreden met mijn buit.

knuffel
De knuffel uit de buit van gratis spullen

Deze blog heeft minder foto’s dan jullie gewend zijn, dus ik zal erop letten dat ik de volgende keer meer foto’s maak.