Gisteren en eergisteren postte ik al deel 1 en deel 2 van onze stedentrip naar Bologna met srprs.me. Vandaag vertel ik over onze derde dag, waarop we een dagtrip naar Venetië maakten.

Dagtrip venetië

Dagtrip naar het échte Venetië

Op onze eerste dag bekeken we het raam van Venetië in Bologna. Dit vonden we zo leuk dat we op de derde dag besloten om echt naar Venetië te gaan. Vanuit Bologna ging er een rechtstreekse trein naar Venetië. We besloten om de regionale trein te nemen, omdat ons dat ongeveer 40 euro per persoon zou schelen op een treinkaartje. Dat betekende wel dat we twee uur in de trein moesten zitten. Linda had gelukkig een puzzelboekje meegenomen dat ze had gekregen van haar oma. Dit zorgde ervoor dat de reis een stuk korter leek.

trein bologna venetie
Gelukkig hadden we een mooi uitzicht vanuit de trein.

Rustige dag in Venetië

Twintig kruiswoordpuzzels later kwamen we aan op het station van Venetië. Ik bereidde me voor op enorme chaos en drukte, maar dat viel enorm mee. We konden prima lopen en foto’s maken zonder dat er allemaal vreemde mensen op de foto stonden. Ik heb er namelijk een hekel aan als er allemaal gekke toeristen op mijn foto’s staan. Even voor de duidelijkheid: ik zie mezelf natuurlijk niet als een toerist.

Linda en ik liepen door de smalle straatjes van Venetië. Linda viel wel op met haar wortelachtige kleurtje en haar glitters. De gebouwen in Venetië waren namelijk niet oranje/rood. Ik vond het leuk om te zien hoe deze stad weer heel anders was dan Bologna. Toch leek het hier, als je de elektriciteitsdraden wegdenkt, ook alsof je terug in de tijd was gestapt.

Het leuke aan onze dagtrip naar Venetië vond ik dat ik lage verwachtingen had. Ik dacht dat ik me de hele dag zou ergeren aan ‘die vervelende toeristen’ die in mijn weg zouden lopen (kunnen die mensen niet ergens anders lopen of zo?). Ik verwachtte ook dat het enorm duur zou zijn. Dat viel ook heel erg mee. Misschien omdat we nog net voor het hoogseizoen waren?

Mee in een gondel

Linda en ik vonden wel dat we mee moesten gaan in een gondel (nog steeds zien we onszelf niet als toeristen). Dat was natuurlijk wel erg duur. We konden een gondel huren voor 80 euro en dan mochten we er met z’n zessen in. Maar Linda en ik zijn beiden niet het type om naar mensen toe te gaan om te vragen of ze met ons in een bootje willen.

Gelukkig was er nog een andere optie: voor 28 euro per persoon konden we een boot delen. Na zo’n drie kwartier naar de boot lopen, zaten we in de gondel. Natuurlijk zat er achter ons een klef stelletje achter ons. We probeerden de zoengeluiden maar te negeren en hebben ons erg vermaakt tijdens onze gondeltrip door de kanalen van Venetië.

Best veel mensen maakten foto’s van ons. Ik denk dat dat door Linda’s sprankelende, wortelkleurige huidje kwam. Na een lange treinreis terug, aten we nog één van de overheerlijke pasta’s in Bologna en gingen terug naar ons hotel.

Onze dagtrip naar Venetië was ook erg geslaagd. Morgen vertel ik jullie over onze vierde en laatste dag, waarop we naar pizza zochten.